خوراک چپ
رنسانسی دیگر پیش روی جهان است…
فراخوان: اجلاس عدم تعهد تهران، فرصتی برای اعتراض
نوشته شده توسط سیاوش شهابی در پنج‌شنبه 2 آگوست 2012

اجلاس کشورهای غیر متعهد قرار است شهریور ماه جاری در تهران و با حضور حداقل ۷ هزار میهمان و حضور سران ۳۱ کشور برگزار شود. جنبش کشور‏های غیر متعهد، در سال ۱۹۶۱ میلادی برابر با ۱۳۴۰ خورشیدی در اوج جنگ سرد و فضای دوقطبی بین غرب و شرق با هدف وحدت میان کشورهایی که نه در اردوگاه کمونیسم و نه در اردوگاه سرمایه‌داری، قرار داشتند، تشکیل شد. اما با اتمام دوران جنگ سرد، هم اکنون اعضای این جنبش را اکثرا کشورهای در حال توسعه تشکیل می‌دهند.

لغو برگزاری هفتمین اجلاس سران در بغداد به دلیل تجاوز نظامی عراق به ایران و انتقال این اجلاس به دهلی نو از مهمترین رویدادهای جنبش به حساب می آید. می توان یکبار دیگر این اتفاق را در مورد ایران به دلیل نقض گسترده و سیستماتیک آزادیهای فردی و اجتماعی، اعدام و شکنجه، آپارتاید جنسی، بیحقوقی کودکان، اذیت و آزار اقلیت های مذهبی و کلا حقوق بشر در ایران نیز تکرار کرد. در عین حال یک زندانی سیاسی در ایران در طی نامه ای که در اختیار سایت روز آنلاین قرار گرفته، از سران کشورهای این جنبش خواسته تا در این اجلاس شرکت نکنند.

نباید اجازه داد تا جمهوری اسلامی از این امکان فرصتی برای تبلیغ و دفاع از سیاستهای ضد مردمی خود بدست آورد. جمهوری اسلامی نه میتواند و نه تصمیم دارد در برابر غرب بخصوص در مورد برنامه هسته ایش عقب نشینی کند. برعکس خود را آمادهَ رودر رویی مستقیم با غرب میکند. سیاستهایی که در کنار نقض گسترده و سیستماتیک حقوق بشر، مستقیما زندگی میلیونها نفر از مردم نه فقط ایران، بلکه دیگر کشورهای خاورمیانه را نیز تهدید می کند.

بدین ترتیب تحریم سیاسی می تواند نقشی تایین کننده داشته باشد. تحریم سیاسی جمهوری اسلامی، عامل مهمی در گسترش فضای اعتراضی در جامعه ایران و تسریع و تسهیل سرنگونی حکومت اسلامی بقدرت انقلابی مردم خواهد بود. اما این کار مردم آزادیخواه در سراسر جهان است که دولتها و نهادهای بین المللی را وادار به تحریم سیاسی جمهوری اسلامی کنند. آنها را وادار کنند که دست از مماشات با جمهوری اسلامی بردارند و بجای تهدیدات جنگی و تحریم اقتصادی که قربانی اصلی اش اکثریت مردم ایران هستند، جمهوری اسلامی را تحریم کامل سیاسی کنند. باید آنها را وادار کرد که اعدام و شکنجه، آپارتاید جنسی، بیحقوقی کودکان، اذیت و آزار اقلیت های مذهبی و سایر بیحقوقی های مردم ایران را محکوم کنند و رسما اعلام کنند که این رژیم جنایتکار را بعنوان دولت ایران برسمیت نمیشناسند.

من از وبلاگ نویسان و فعالان رسانه ای و نیز فعالان سیاسی و حقوق بشر دعوت می کنم، وسیعا از سران کشورهای عدم تعهد بخواهیم تا به دلیل شدت محدودیتهای سیاسی و اجتماعی و نیز نقض گسترده و سیستماتیک حقوق بشر در ایران، در این اجلاس شرکت نکنند. در عین حال، به تلاش برای سازماندهی اعتراضات خیابانی در ایران و سایر کشورها در طی برگزاری این اجلاس و نمایاندن وضعیت بحرانی حقوق بشر در ایران نیز بپردازیم.