خوراک چپ
رنسانسی دیگر پیش روی جهان است…
16 آذر سرخ در دانشگاه تهران
نوشته شده توسط سیاوش شهابی در پنج‌شنبه 7 دسامبر 2006

تا ساعت 9/30 دقیقه صبح روز 15 آذر
از روز سه شنبه کارت های دانشجویی دانشجویان دانشگاه تهران به وسیله ی نیرو های حراست به شدت چک می شد و به دانشجویان دیگر دانشگاه ها ، اجازه ورود داده نمی شد. این قضیه روز چهارشنبه ( روز اجرای برنامه ) بیشتر تشدید شد و علاوه بر حراست ، نیروهای انتظامی نیز به چک کردن کارت دانشجویان پرداختند .
تا ساعت 10/30 صبح روز 15 آذر
از ساعت حدود45/9 در های دانشگاه تهران واقع در خیابان ۱۶ آذر به حالت نیمه بسته درآمد و عبور و مرور دانشجویان دانشگاه تهران به سختی صورت می گیرد. علاوه بر نیرو های حراست در جلوی هر کدام از درب های دانشگاه تهران ۲ تن از نیرو های انظامی و و چند تن از نیرو های امنیتی با لباس شخصی حضور دارند. حدود ساعت ۱۰ نیز در اصلی دانشگاه تهران به طور کامل بست شد و از آن هیچ عبور و مروی صورت نمی گیرد. آرام آرام در خیابان های اطراف نیرو های ضد شورش و امنیتی مستقر می شوند.
تا ساعت 11 صبح روز 15 آذر
هر لحظه بر حضور نیرو های انتظامی در اطراف دانشگاه تهران افزوده می شود. پیاده رو ی طرف درب اصلی دانشگاه تهران به طور کامل در اختیار نیرو های ضد شورش قرار دارد. درب اصلی دانشگاه معروف به درب ۵۰ تومانی نیز در اختیار آنان است و آن را بسته اند. در خیابان ۱۶ آذر نیروی های انتظامی و ضد شورش درها آن را در کنترل خود گرفته اند و رفت و آمد در آن به سختی صورت می گیرد.
همچنین بنا به اخباری که رسیده است مراکز نیرو های انتظامی و امنیتی در خیابان های فخر رازی و ۱۲ فروردین مملو از نیرو های ضد شورش یگان ویژه می باشد که در حالت آماده باش به سر می برند.
در ضمن تقاطع خیابان وصال شیرازی و انقلاب تبدیل به محل تجمع موتوسواران نیروی انتظامی شده است که با لباس های مخصوصی بر موتور های خود حالت آماده باش سوار هستند.
تا ساعت 11/30 صبح روز 15 آذر
علیرغم تمامی تدابیر شدید امنیت و انتظامی ، دانشجویانی که موفق به ورود به دانشگاه تهران شده اند مصمم هستند که برنامه خود را برگزار کنند. آنان آخرین هماهنگی ها را انجام داده اند و پلاکارد ها و شعار های خود را آماده کرده اند و هم اکنون از تمامی دانشکده های دانشگاه تهران به سمت دانشکده فنی در حال حرکت هستند.
گویا نیرو های امنیتی و حراستی که در درون دانشگاه تهان به سر می برند با برخورد های موردی سعی در ایجاد تنش دارند اما به خاطر حضور زیاد دانشجویان تاکنون نتوانسته اند برخورد جدی انجام دهند.
تا ساعت12.30طبق آخرین خبر رسیده در ساعت ۱۲ دانشجویان تجمع خود را جلوی سر در اصلی دانشکده فنی آغاز کرده و به سمت در۱۶ آذر رفتند و آن جا بعد از دقایقی که با نیرو های حراست و انتظامی درگیر شدند با سر دادن شعار های : حراست درو وا کن ، درو وا کن درو واکن ، یا باز میشه یا میشکنه ، آزادی مساوات تحریم انتخابات ، درو بشکن درو بشکن ، می کشم می کشم آنکه برادرم کشت ، کارگر دانشجو اتحاد اتحاد و … با کمک دیگر دانشجویانی که در پشت در اصلی خیابان ۱۶ آذر ایستاده بودند بالاخره در ساعت حدود 12/30 موفق شدند که در ۱۶ آذر را بشکنند و حدود ۵۰۰ نفر از دانشجویان و افرادی که پشت در بودند موفق به ورود به دانشگاه شدند و در این لحظه شعار :
دانشجو می میرد ذلت نمی پذیرد توسط این جمعیت حدود هزار نفره سر داده شد
تا ساعت 13
دانشجویان پس از آن که موفق شدند به کمک دیگر دانشجویانی که در بیرون دانشگاه قرار داشتند در ۱۶ آذر را بشکنند با راهپیمایی به سمت سر در دانشکده فنی دانشگاه تهران رفتند . جمعت این دانشجویان بالغ بر ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ نفر تخمین زده می شوند این دانشجویان در حین راهپیمایی خود و تجمع در دانشکده فنی شعار های زیر را سر می دادند:
ـ دانشجوی می میرد ذلت نمی پذیرد
وزیر بی کفایت استعفا استعفا
آزادی مساوات تحریم انتخابات
مرگ بر دیکتاتور
مرگ بر استبداد
کارگر ، دانشجو ، اتحاد اتحاد
برپاخیز ، از جاکن ، بنای کاخ دشمن
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
اسانلو ، زرافشان آزاد باید گردند
می کشم ، می کشم آنکه برادرم کشت
دانشجویان در مقابل سر در اصلی دانشکده فنی تجمع کرده اند و هر لحظه بر تعداد آنان افزوده می شود و چند تن از فعالین دانشجویی از جمله نیکونسبتی از اعضای دفتر تحکیم وحدت مشغول سخنرانی بر دانشجویان هستند و دانشجویان هم هر از چند گاهی شعار هایی سر می دهند.
تا ساعت13/30
سخنرانی ها ادامه دارد. علی رضا نیکو نسبتی از فعالین دفتر تحکیم که صبح امروز هنگام ورود به دانشگاه توسط نیرو های حراست مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود در سخنانی عملکرد نا مناسب وزارت علوم را نکوهش کرد و در مورد دانشجویان ستاره دار و فضای امنتی برای دانشجویان فعال سیاسی و صنفی صحبت کرد. پس از ایشان آقای تقی رحمانی سیاسی در سخنانی به لزوم اتحاد بین تمامی دانشجویان و جنبش ها در مقابل استبداد حاضر سخنانی ایراد کردند .
پس از ایشان بهزاد باقری بیانیه ای را از طرف فعالین “چپ رادیکال ” دانشگاه های تهران خواند که در آن ضمن حمایت از خواست دانشجویان مبنی بر حق آزادی بیان و حق تشکل های مستقل دانشجویی به مسائل صنفی ـ سیاسی دانشگاه خصوصا تفکیک جنسیتی که ظلم به زنان دانشجو است اشاره شده بود. همچین در بخش دیگری از این بیانیه بر لزوم اتحاد استراتژیک بین جنبش های دانشجویی ـ کارگری و زنان صحبت شده بود . همچنین در این بیانه آمده بود که تمامی زندانیان سیاسی خصوصا ناصر زرافشان وکیل خانواده های قربانیان قتل ها زنجیره ای و منصور اسانلو رئیس هیئت مدیره سندیکای کارگری تاکید شده بود. و در نهایت از مبارزات آزادی خواهانه و برابری طلبانه جنبش دانشجویی جنبش طبقه کارگر و جنبش زنان حمایت شده بود.
شعار هایی که در این زمان سر داده شد
دانشجو می میرد ذلت نمی پذیرد
مرگ بر استبداد
مرگ بر دیکتاتور
ستاره دانشجو مدال افتخار است
آزادی مساوات تحریم انتخابات
اسانلو زرافشان آزاد باید گردد
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
دانشجو کارگر اتحاد اتحاد
پلاکارد هایی نیز با مضامین مختلف در میان دانشجویان به چشم می خورد از جمله:
سوسیالیسم یا بربریت
زر افشان ـ اسالنو آزاد باید گردد
۳ خودکشی ۲ مرگ ۱ قتل این است دانشگاه
آزادی بیان و تشکل مستقل
دیوار های استبداد فرو خواهد ریخت
رهایی جامعه رهایی زنان است
تشکل کارگری ایجاد باید گرد
از مبارزات کارگران سندیکا شرکت واحد حمایت می کنیم
ستاره ها را به آسمان باز گردانید نه کارنامه دانشجویان
در ادمه بیانیه « دانشگاه پادگان نیست » در این تجمع قرائت شد.
ساعت 15.00
در ادامه سخنرانی ها چند تن دیگر از دانشجویان حول و حوش مسائل صنفی و سیاسی دانشگاه ها صحبت کردند از جمله سعید حبیبی از فعالین چپ دانشجویی در سخنانی ضمن اشاره به فضای کنونی استبداد حاکم بر جامعه و فضای نظامی خارجی بر این نکته تاکید کرد که اکنون باید در دو جبهه ی استبداد داخلی و امپریالیسم خارجی مبارزه کرد و همچنان که استبداد و خفقان داخلی را به چالش باید کشید باید جلوی خطر حمله نظامی خارجی و تحریم های اقتصادی که مردم عادی را تحت فشار مضاعف قرار می دهد مقاومت و مبارزه کرد. همچنین پیام دکتر ناصر زرافشان نیز برای جمع قرائت شد که با فریادهای « درود بر زرافشان » مورد استقبال دانشجویان قرار گرفت .
در پایان ، پیام ابراهیم یزدی دبیر کل نهضت آزادی می خواست خوانده شود که با اعتراض شدید تمامی دانشجویان حاضر در تجمع روبرو شد و دانشجویان حاضربه تبعیت از طیف چپ رادیکال با سر دادن شعار و اعتراض اجازه ندادند پیام دبیر کل نهضت آزادی خوانده شود و سازشکاری این جریان را با شعارهای « مزدور برو بیرون » محکوم کردند . پیام یزدی نیمه تمام ماند .
بعد از پایان سخنرانی ها دانشجویان با در دست گرفتن پلاکارد هایی که شعار های شان بر آن نقش بسته بود به سمت سردر اصلی دانشگاه تهران حرکت کرده اند

ساعت 15.30
دانشجویان توانستند سد ایجاد شد توسط نیرو های حراست در جلوی سر در دانشگاه تهران را بشکنند و در نهایت در پشت سردر اصلی دانشگاه تهران دست به تجمع بزدند. نیروی انتظامی و نیروی های سرکوبگر امنیتی به همراه یگان های ویژه ضد شورش جلوی سردر دانشگاه به ردیف ایستاده بودن و همچنین خیابان انقلاب و پیاده رو های مقابل دانشگاه را هم تحت نظر خود داشتند ، با این وجود مردم به نشانه ی همبستگی با دانشجویان در مقابل دانشگاه در پیاده رو ها و خیابان انقلاب دست به تجمع زده بودند
داشجویان در زمان تجمع در پشت سردر اصلی دانشگاه تهران شعار هایی بر ضد نیرو یها سرکوبگر انتظامی و امنیتی سر دادند از جمله:
نیروی انتظامی خجالت خجالت
پلیس مزدور نمی خوایم حکومت زور نمی خوایم
کارگر، دانشجو اتحاد اتحاد
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
پلاکاردهای سرخ چپها به صف جلوی در اصلی قرار گرفت . این پلاکاردها با مضامین زیر در برابر دیدگان مردم خیابان انقلاب برافراشته شده بودند .:
آزادی ، برابری
سوسیالیسم یا بربریت
کارگر ، دانشجو ، اتحاد اتحاد
دانشگاه پادگان نیست
در راه آزادی جز زنجیرهایمان چیزی برای از دست دادن نداریم
جنبش دانشجویی متحد جنبش کارگری و جنبش زنان
ما از مطالبات و مبارزات طبقه کارگر حمایت می کنیم
تصمیم ما بر این است که از زندگی بد بیشتر از مرگ بهراسیم
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
اسانلو، زرافشان ، آزاد باید گردند
و ….
سپس به سمت درِ درهم شکسته ی 16 آذر حرکت کرده و شعار وزیر بی کفایت استعفا استعفا را سر دادند . پس از تجمع در این مکان و بالا بردن پلاکاردهای مذکور ( همانها که در برابر سردر بالابرده بودند ) به سمت میدان وسط دانشگاه تهران رفته و در آنجا به تجمع خود پایان دادند .
دانشجویان تا دیر وقت در دانشگاه به صورت پراکنده حضور داشتند تا فضای امنیتی خارج دانشگاه تعدیل شود و سپس با احتیاط و با رعایت اصول امنیتی دانشگاه را ترک کردند .

نکات قابل توجه :
– نیروهای ناسیونالیست کرد هم به شکلی کاملا جداگانه و در منطقه ای مشخص با احتراز از اینکه با جریانات دیگر آمیختگی بیابند خود را به محل برگزاری مراسم رسانده بودند . اینان هر از گاهی شعارها و سرودهایی به زبان کردی ( و از جمله سرود ” ای رقیب ” ) سر می دادند که به دلیل اینکه تنها برای خودشان قابل فهم بوده !!و دیگران توانایی برقراری ارتباط با آن را نداشتند باعث خستگی و کسالت جمعیت می گردید .
– سردادن سرود ناسیونالیستی ” ای ایران … ” از جانب انجمنیها و لیبرالها چندین بار با مخالفت دانشجویان چپ روبه رو گردید و به همین خاطرهیچ گاه به اتمام نرسید . علاوه بر محتوای ارتجاعی این سرود ، خوانده شدن آن ممکن بود در تقابل با نیروهای ناسیونالیست کرد تلقی شده و فضا را متشنج نماید . در ضمن نیروهای چپ خود مستقلا چندین بار مستقلا شعارهایی در حمایت از جنبش رفع ستم ملی در کردستان سر دادند . ( شعار این بود : ” کشتار در کردستان محکوم باید گردد” )
– قرار بود مراسمی مشابه مناسک بسیجیها از جانب فعالین انجمن اسلامی دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران (طیف سنتی ، ائتلافی از جبهه مشارکت و نهادهای امنیتی ) و با سخنرانی حمیدرضا جلایی پور و مصطفی تاجزاده در تالار فردوسی دانشکده ادبیات برگزار گردد که با استقبال حدود 30-20 تن از دانشجویان روبروگردید در حالیکه در بیرون از این سالن بانگ شعارهای چند هزار نفر از دانشجویان فضای دانشگاه را به لرزه در آورده بود . به راستی که برگزاری مراسم 16 آذر به سبک مشارکتی را باید آیینه ای از وضعیت این نیروها در سطح جامعه تلقی کرد .
– از جانب فعالین لیبرال و انجمنی چندین بار شعار ” شرکت در انتخابات خبرگان و شوراهای اسلامی ” سر داده شد که با مخالفت شدید و ” هو ” کردن دانشجویان چپ و بدنه دانشجویان روبرو گردید و متقابلا شعار ” آزادی ، مساوات ، تحریم انتخابات ” سر داده شد . در ضمن صحبتهای یکی از سخنرانان منتسب به این طیف نیزهنگامی که در مورد فواید ” شرکت در انتخابات ” صحبت می کرد به دلیل مخالفت شدید دانشجویان قطع گردید و او ناچار شد موضوع صحبت خود را تغییر دهد .
– به علت حاکم بودن مطلق شعارها و پلاکاردهای فعالین چپ بر فضای مراسم ، خبرنگاران و عکاسان وابسته به جریانات دیگر( اصلاح طلبان ، لیبرالها و ….) و گرایشهای وابسته به حاکمیت اینجا و آنجا در گوشه کنار در حال گرفتن عکسهایی با نمای بسته از پوسترهای محدود لیبرالها و انجمنیها مشاهده می شدند در حالیکه به دقت سعی داشتند که از انعکاس پلاکاردهای متعدد سرخ مربوط به جریان چپ در عکسهایشان خودداری کنند که البته این کار عملا غیر ممکن بود .البته دست پخت اینها را می توان در عکسهای تک نفره در سایتهای مختلف مشاهده کرد