خوراک چپ
رنسانسی دیگر پیش روی جهان است…
“تونس تونس، ایران نتونس”؟
نوشته شده توسط سیاوش شهابی در جمعه 28 ژانویه 2011

این مصاحبه من با مصطفی صابر است که در نشریه جوانان کمونیست این هفته منتشر شد. بخشی از مصاحبه را اینجا می خوانید:

سیاوش شهابی: مردم تونس با قدرت انقلاب خود دیکتاتور این کشور را فراری داده و تا آنجا پیش رفته اند که حاضر نیستند حضور حتی یک نفر از عناصر دولت قبلی را در مناسبات سیاسی جدید بپذیرند. فعلا این جامعه قدم به قدم در حال بدست آوردن خواسته های خود است و قوی هم پیش می رود. در ایران اما، انقلاب تونس موجی از شور و شعف را به همراه آورده است. مردم و مخصوصا جوانان وضعیت تونس را پیگیری می کنند و برایشان بسیار مهم است که چه اتفاقی دارد آنجا می افتد و حتی سعی می کنند راهکارهایی هم به جوانان تونسی بدهند. در این بین، سوالی ذهن همه از ناظران و مفسرین سیاسی تا مردم عادی را مشغول کرده است: اتفاقی که در تونس افتاد، چرا در ایران روی نداد؟ یا بنا به این قول مشهور جوانان ایران که فورا در همه جا پخش شد: چرا “تونس تونس، اما ایران نتونس”؟

مصطفی صابر: این عبارت “تونس تونس، ایران نتونس”، یک مشاهده طعنه آمیز و انتقادی صحیح دارد که به آن می پردازم. اما نه واقعیت ایران و نه تونس را درست بیان نمی کند. انقلاب تونس تازه قدم اول را برداشته و هنوز راه پر پیج و خمی در پیش دارد که “بتونه” به اهداف خود برسد. به عبارت دیگر “تونس تونس” کمی شتابزده است. از سوی دیگر انقلاب ۸۸ در ایران تاثیرات فوق العاده ای داشته (از جمله خود همین انقلاب تونس از آن تاثیر گرفت) و جامعه ایران همچنان در یک وضعیت انقلابی و آماده انفجار بسر میبرد. برای مثال این اعدام های دیوانه وار جمهوری اسلامی مگر علیه چه چیزی است؟ جز این است که رژیم اسلامی سرتاپا در بحران و اختلاف درونی، رسوا تر و منزوی تر از هر زمان، غرق در یک فلج کامل اقتصادی و بن بستی همه جانبه، از وحشت انقلاب و اعتراض مردم (و بقول خودشان “فتنه ای دیگر”) هر هشت ساعت یکنفر را به قتل میرساند؟ به عبارت دیگر “ایران نتونس” هم ماجرایی پایان یافته نیست. حتی خود همین عبارت طعنه آمیز جوانان ایران بطور ضمنی اینرا در خود دارد: ما هم از تونس یاد بگیریم و دیکتاتور را فراری دهیم!…

متن کامل مصاحبه در سایت روزنه.کام